روحانیت بهائیان

روحانیت بهائیان

مقدمه مرجعیت تقلید شیعه در جامعه‏ ی اسلامی ایران به عنوان نایب امام معصوم غایب (ع)، جایگاه مهم و نقشی سرنوشت ساز دارد و در بزنگاه ‏های تاریخی خطیر به صیانت از کیان و هویت ایرانی پرداخته است. ویژگی منحصر مرجعیت شیعه استقلال از حکومت‏ها می‏ باشد و این ویژگی به اتکای مردم متدین، چنان قدرتی به مرجعیت داده است که در مواقع سرنوشت ساز حافظ دین و ملت در مقابل تعرض قدرت‏های خارجی و حکومت‏ های داخلی باشد.  دوران زعامت آیت الله العظمی بروجردی از دوره‏های مهم قبل از شروع نهضت اسلامی به رهبری حضرت امام است. در اغلب تواریخ غیر مذهبی چنان القا می ‏شود که آیت الله بروجردی مرجعی غیر سیاسی بوده است، در حالی که مبارزات آن مرجع عظیم علی الاطلاق شیعه، حکایت از ایفای وظیفه و رسالت مرجعیت به نحو احسن دارد. از فرازهای حیات سیاسی ایشان مبارزه‏ای اساسی و اصولی با فرقه‏ ی سیاسی بهائیت - ساخته و پرداخته‏ ی استعمار - می ‏باشد. این مبارزه در سال ۱۳۳۴، با سخنرانی‏های مهم حجت الاسلام فلسفی (زبان گویای اسلام) به اوج خود رسید و در نتیجه‏ ی این مبارزات و فشار عمومی رژیم    [ صفحه ۱۲]   پهلوی مجبور شد حظیره القدس (مرکز بهائیان تهران) را در پناه قوای مسلح خود حفاظت نماید. فرقه‏ ی سیاسی بهائیت که به عنوان ستون پنجم استعمارگران خارجی در ایران - از تهدیدات جدی ملی که در خدمت صهیونیسم هم در آمده است - از طرف مرجعیت عظام شیعه خطری برای هویت و کیان ایران اسلامی تلقی شد. درباره‏ ی این فراز مهم مبارزات آیت الله العظمی بروجردی منبع مستقل وجود نداشت، با توجه به این کاستی، پژوهش در این باب ضروری می ‏نمود.  مرکز اسناد انقلاب اسلامی به مناسبت همایش بزرگداشت مرحوم حجت الاسلام و المسلمین محمد تقی فلسفی، انتشار کتاب تحقیقی و مستند «روحانیت - بهائیت، از سخنرانی‏های حجت الاسلام فلسفی تا قصد مهاجرت آیت الله العظمی بروجردی از ایران» را در دستور انتشار خود قرار داد.