"فضل‌الله صبحی مهتدی" از بهاییان معروف کاشان بود. صبحی پس از جنگ جهانی اول برای زیارت عبدالبها به حیفا رفت و در آن‌جا سال‌ها کاتب عبدالبها بود. وی پس از سالیان متمادی از بهاییان جدا شد. خاطرات ایشان به دو دلیل قابل توجه است: نخست شخصیت نویسنده که از افاضل و ادبای برجسته‌ی عصر بوده و دیگر محتوای خاطرات اوست که به تاریخ و عملکرد فرقه‌ی بهایی‌گری اختصاص دارد. چنان که صبحی خود در خاطراتش گفته پس از تکفیر و جدایی از بهاییان، آن‌ها رویه‌ای خصومت‌آمیز با وی پیش گرفته‌اند. وی برای دفاع از خود و بیان حقایق و علل برگشت از بهایی‌گری مجبور شد شرح دگرگونی و خاطرات دوران بهایی‌گری و فعالیتش را به نگارش درآورد. در واقع او خاطراتش را به ترتیب در دو کتاب با عنوان "کتاب صبحی" و "پیام پدر" آورد که کتاب حاضر مجموع این دو کتاب است. این دو کتاب، فساد عظیم و همه‌جانبه‌ی دستگاه رهبری بهایی‌گری، انحراف اخلاقی و انحطاط معنوی مبلغین بهایی را نشان می‌دهد. این دو کتاب به شناخت ماهیت و حقیقت شکل جدید ارتجاع و خرافات و مظهر کمال مذهب‌سازی به وسیله‌ی استعمارگران، کمک فراوانی می‌کند و اسرار جالبی را فاش می‌سازد. حضور متمادی نویسنده نزد عبدالبهاء به عنوان منشی ایشان بر اهمیت و ارزش این دو اثر افزوده است. نخستین نسخه‌های کتاب صبحی به سال ۱۳۱۲ شمسی در مصاحبه‌ی دانش تهران چاپ شده است و چاپ "پیام پدر" به سال ۱۳۳۲ شمسی برمی‌گردد.

Author

Editor

Interpreter

Common title

Number of volumes

Persian Title

Publish location

Publication year

Publish number

Publisher

Qr Code

Sect

Scholar

ISBN

Source

Translated

Translated Fields

Is this post suggested?

Rate

View

Votes

خاطرات زندگی صبحی و تاریخ بابیگری و بهائیگری

<h5>مقدمه</h5>
<h5>مطالعه آثار بابیه و بهائیه و آشنائی با افراد سرشناس آن که بعضا برحسب ظاهر، لباس اهل توحید را داشته‏اند و قیافه‏های روحانی نما که به خواننده تفهیم می‏کند از اهل دیانت ناب و خالص بشمار می‏روند، خواننده را که اگر عکس‏هائی این چنانی هم دیده باشد، سرگرم سؤالها نموده، خود را مورد پرسش قرار می‏دهد این شکل و شمائل‏های دینی در فرقه‏ای که ساخته‏ی استعمار است و جهت به انحراف کشاندن ملت و تضعیف آئینی الهی به وجود آمده، گویای چه اسراری است و اگر به انگیزه‏ی آن پی برده شود چه راز سربسته‏ای برملاء می‏گردد؟! دقت نظرها در این زمینه می‏تواند جهاتی گوناگون را ارائه دهد که هر کدام به نوبه‏ی خود می‏تواند پرده از روی تزویرها و خدعه‏های، نیرنگ بازان سیاسی جهت به انحراف کشاندن پیروان آئینی آسمانی برداشته و گویای حقایقی کارساز باشد که چگونه سلطه گران چپاولگر حاکم بر سرنوشت ملت‏های مظلوم جهت استیلا بر همه چیز کشور ستمدیدگان تسلط یافته‏اند... ... اصل و اساس فرقه‏های ساخته و پرداخته‏ی استکبار نظیر وهابیت و اسماعیلیه - به شکل امروز آن - یا شیخیه که به بابیه و سپس ازلیه و بهائیه و ابراهیمیه کرمان انجامید. به لحاظ از بین بردن همیت دینی و تعصبات اعتقادی خالص و ناب حاکم بر جهان اسلام که تنها مانع و دافع تسلط بر کشورهای اسلامی است به وجود آورده‏اند. و مسلما باید آنچه می‏خواهد در دینی شکاف ایجاد کند با رنگ و خصوصیتهای مذهبی باشد. گزارشات دقیقی که تاریخ از به وجود آوردن مسلکهای    [ صفحه ۱۶]   ظاهرا دینی ضد دین ارائه می‏دهد، کاملا روشن کننده‏ی این مهم غیر قابل انکار است که طراحان ابداع کننده‏ی مسلکهائی نظیر وهابیت و بابیت و بهائیت به این توجه داشته‏اند: مبانی اعتقادی مسلک نوآورده شباهتهائی به اصول پایه‏ای دینی آسمانی داشته لکن با ظاهر همآهنگ لطمه‏ای جبران ناپذیر به پیکر آئین الهی وارد آورد. مهمتر مروجان و ناشران آن نه فقط به قیافه‏ی مذهبی داشته باشند بلکه از شهرتی دینی هم برخوردار بوده تا بهتر بتوانند فریب دهند و اغوا کنند. در این صورت می‏طلبد اگر هم روحانی نمائی را که برای همین روزهای تاریک و ظلمانی زیر نظر گرفته می‏شود پیدا نمی‏کردند، ناگزیرا چنین قیافه‏ای که شبیه به روحانیون باشد را فراهم می‏آوردند. چنانکه قبل از انقلاب کبیر تمام اسلامی ایران، منوچهر آزمون سرپرست سازمان اوقاف جهت استقبال از محمدرضا پهلوی، کثیری از شکم گرسنه‏ها را لباس روحانی پوشاند و به استقبال برد. یا در جشن دو هزار و پانصد ساله شدن نوع حکومت ایران، شخصی را که بسیار خوش قیافه بود و جلب توجه می‏کرد با لباس مقدس روحانی و نام دهان پرکن شمس العلماء خوئی - بی‏سواد محض - به عنوان رئیس سنی روحانیت، که عروسکی ساخته شده بود به نمایش گذاشتند تا در انظار عموم و خارجی‏ها جبران کمبود حضور روحانی واقعی و حقیقی جهان تشیع را کرده باشند.... ... این نوع خیانت‏ها نسبت به مقامات عالی روحانی در طول تاریخ و حتی در غیر اسلام نیز دیده شده است تا یک پدیده‏ی ساخته و پرداخته بدلی دینی را در کنار دین حقیقی قرار دهند. هم از صلابت آن آئین آسمانی نظیر اسلام و مهمتر تشیع همیشه مقدس و سلحشور مانده را آسیب پذیر کنند و هم مردمانی ساده و ناآگاه از شیطنت‏های زر و زور دوستان را به آن فریب دهند و در این میان خود به مقصود رسند. به هر حال برای حضور داشتن قیافه‏هائی شبیه به مقامات دینی در فرقه‏های ساختگی استعماری می‏توان جهات گوناگونی را یافت. نخست اینکه در دوره‏ی ابداع این نوع مسکلها، لباس رسمی ایرانیان بسیار شبیه به لباس مقدس مقامات دینی بوده است و اکثر مردان در این دوره دارای ریش‏های بلند بوده و جهت مستحب بودن یا    [ صفحه ۱۷]   حفظ اصالت مردانگی مهمتر دینی دستاری هم به سر می‏بستند مانند اسداله قمی مبلغ بهائی که قیافه‏اش با شغل اروسی دوزی او نمی‏خواند.  دیگر اینکه باید به مهمی که در تحقیق مسلک شناسی، بسیار حائز اهمیت می‏باشد توجه داشت، استکبار جهانی دفعتا بدون فراهم آوردن مقدمات ضروری، دست به ابداع خدعه‏ای دینی یا سیاسی، اقتصادی یا فرهنگی که بتواند به اصالت‏های دینی طعنه وارد آورد نمی‏زند. بلکه با بررسی سفرنامه‏های غریبه‏ها به ایران متوجه می‏شویم، همه‏ی جهاتی که در به وجود آوردن مسلکی به ظاهر دینی، لازم و ضروری است خصوصا انتخاب افراد توسط سیاحان جهانگرد مورد شناسائی و بررسی قرار گرفته است. و افرادی نظیر شیخ احمد احسائی با سابقه‏ای خانوادگی لکن سرانجامی گنگ و نامفهوم یا کاظم رشتی بدون هیچ سابقه طائفه‏ای در ایران و سرانجامی معلوم، چگونه با اشاعه‏ی اختراعات اعتقادی دینی مقدمات مسلکی ضد دینی را در تشیع فراهم آورده‏اند و به گواهی تاریخ چگونه از ناحیه روس و انگلیس مورد حمایت قرار گرفتند، زمینه ساز فرقه‏هائی ظاهرا دینی که با اساس تشیع - همیشه سربلند - مغایرت داشت شدند. اینان با قیافه‏هائی که بی‏شباهت به روحانیون شیعه نبود در کنار مهدویت در دوره‏ی غیبت امام دوازدهم حجه بن الحسن قائم آل محمد روحی فداه فتنه‏ی خائنانه‏ی «رکنیت» در فرقه شیخیه، و در هم سنگی با نیابت خاصه مدعیان «قطبیت» در شعبات تصوف فرقه‏ای نعمه اللهی و در هم شأنی با نیابت عامه آشوب «بابیت» که به بهائیت تبدیل شد را فراهم آوردند برایش سینه زدند. و خوشبختانه دیری نپائید که رسوا شدند نزدیکانی چون فضل الله مهتدی مؤلف دو اثر حاضر یا آیتی و نیکو صدها تن با توبه و انابه به افشاگری فتنه‏ی باب و بهاء پرداختند. ولی نمی‏باید فراموش کرد از لوازم اجرای چنین طرح خائنانه این بود که قیافه‏هائی شبیه به پیشوایان دینی را جهت پیشبرد مقاصد شوم خویش داشته باشند و آنهائی که جهت بازی در این نمایشنامه انتخاب شدند اگر دارای شکل و شمائلی مانند اسداله قمی اورسی دوز یا امین بهائی‏ها نداشتند مانند حسینعلی و یحیی نوری خبرچین‏های سفارت روس، به همان قیافه‏ای که می‏باید در معرض نمایش گذاشته می‏شدند در آوردند. البته بعضی هم به جهت نفوذ در دستگاه «بابیت» مانند    [ صفحه ۱۸]   آیتی ننگ بدنامی را خریدار شده، در دوره‏ی تأسیس بهائیت پس از اینکه به خوبی همه‏ی حیله‏ها و خدعه‏ها، تزویرها و نیرنگ را شناخته بودند به شواهدی غیر قابل انکار از اعمال ضد اخلاقی و انسانی سران وابسته به روس و انگلیس که امروز آمریکائی هم هستند، خویش را کنار کشیده اطلاعات فراهم آمده را مجموعه‏های ارزشمند نموده در اختیار جامعه اسلامی گذاشتند، هم مبدأ تحقیقات تازه‏ی محققان گردیدند و هم مانع فریب کمتر مردم شدند و مهمتر زمینه‏ی توبه کثیری از منحرفان فراهم آوردند و این سعادت را به نام خود در تاریخ به ثبت رساندند.  مستوفیان‏   [ صفحه ۳۱]</h5>

خاطرات انحطاط و سقوط

<strong>خاطرات زندگی صبحی و تاریخ بابیگری و بهائیگری</strong>
نویسنده: فضل الله صبحی مهتدی
عناوین اصلی کتاب شامل:
مقدمه مهناز رئوفی؛ مقدمه سید هادی خسروشاهی؛ و حال ببینیم صبحی کیست؟؛ درباره صبحی و کتاب او؛ مقدمه؛ آغاز مطلب؛ سرمایه تبلیغ؛ حکایت؛ اما شرح قضیه؛ معتقدات و اقوال بابیه؛ فرق مختلفه بابیه؛ معارف بابیه؛ شرح مسافرت ها؛ حکایت؛ جنگ مبلغین؛ شهادت دروغ؛ امنای بابیه؛ برگشت از عشق آباد به طهران؛ تأثیر سفر تبلیغی در افکار من و مطالعه احوال بهائیان تهران؛ اختلافات داخلی؛ عزیمت به حیفا؛ کتاب کشف الغطاء؛ متن توبه نامه سید باب؛ مسافرت به حیفا؛ تصویر عبدالبهاء در واهمه من؛ ملاقات عبدالبهاء؛ ملاقات خصوصی؛ نفس و قوای آن؛ جدال عقل با وهم؛ رجوع به موضوع؛ گذر به عکا؛ بیان حال مسافرین؛ بیانی در عقل؛ توقف در حیفا؛ طائفین حول؛ کتاب وحی (میرزا آقا جان کاشی)؛ مسئله وحی؛ کاتب الواح؛ بهائیان عکا و حیفا و طرز معامله عبدالبهاء با آنها؛ مطالعه در احوال بهائیان عکا و حیفا؛ احباب و عرایض آنان به حضور عبدالبهاء؛ سفر عبدالبهاء به اطراف فلسطین؛ یک نظر اجمالی به اسلام؛ وضع داخلی بهائیان؛ ابن اصدق و لوح لاهه؛ خروج از حیفا؛ جزیره قبرس؛ مسافرت به همدان؛ وضع تبلیغ؛ دروغ در تاریخ نویسی؛ چرا برگشتم؟؛ مطالعه قرآن؛ امتیاز آدمی بر حیوان؛ حرکت از آذربایجان؛ تکفیر؛ باز هم ابن اصدق؛ بازگشت به مطلب؛ دفع شبهه؛ خاتمه؛ پاورقی

به کوشش و مقدمه: هادی خسروشاهی، مهناز رئوفی

<h5><strong>پیام پدر</strong>
نویسنده: فضل الله صبحی مهتدی</h5>
<h5>این کتاب را صبحی مهتدی پس از اعلام خروج از فرقه ( بهائیت ) در رد این فرقه نگاشته است .
کتاب پیام پدر شامل خاطرات و پاسخ به پرسش‌های جوانان در خصوص فرقه‌ی ضاله‌ی بهاییت است.
نویسنده کتاب که خود از اعضای سابق و صاحب نام در این فرقه بوده ، خاطرات خود از درون و اندرونی این فرقه برای بیداری و آگاهی مردم به ویژه جوانان بیان می‌کند تا مانند خود او گرفتار نشوند و سالهای عمرشان تباه نشود...</h5>

پیام پدر

<h5><strong>اسناد و مدارک صبحی درباره </strong></h5>
<h5><strong>ی بابیگری و بهائیگری</strong>
<strong>عناوین اصلی کتاب شامل:</strong>
مقدمه؛ اهداء؛ خانواده من و بهائیگری؛ کودکی من چگونه گذشت؟؛ آغاز تبلیغ بهائیگری؛ هم سفر تبلیغی به خاک روسیه؛ سید اسدالله قمی چگونه آدمی بود؟؛ میرزا ابوالفضل گلپایگانی را بشناسید؛ در سمرقند و تاشکند؛ روزنامه ماوراء بحر خزر؛ داستانی از میرزا عنایت علی آبادی؛ سفر بسوی فلسطین برای دیدار عبدالبهاء؛ ملاقات عبدالبهاء؛ کتابهای بهائیان؛ در کاخ بهجی؛ درباره غصن اکبر؛ لوحی از بهاء؛ یادی از شوقی؛ چگونه کارها بدست من سپرده شد؛ اسفندیار و خسرو چه کسانی بودند؟؛ برنامه های شبانه؛ دعای عبدالبهاء درباره انگلیس؛ دختران عبدالبهاء؛ شوقی در کودکی؛ پاسخ نامه های بهائیان؛ عبدالبهاء نماز جمعه میخواند؛ در پیشگاه عبدالبهاء؛ درباره حاجی میرزا آقاسی؛ پایان عمر عبدالبهاء؛ لوحی از عبدالبهاء درباره ی صبحی؛ اختلاف در جانشینی عبدالبهاء؛ میرزا احمد سهراب فرقه ای جدید ساخت؛ داستان جدائی من از بهائیان؛ داستانی از آقا جمال بروجردی؛ همه جا مرا آزار دادند؛ درباره ی لوح قرن؛ شوقی درباره ی سید جمال الدین اسدآبادی چه می گوید؟؛ نامه ای که بدستم رسید؛ اغلب بهائیان، مسیحی یا یهودی هستند؛ درباره کاظم زاده ایرانشهر؛ دزدیهای بهائیان؛ چگونه همه مردم دنیا بهائی شدند؟؛ تبلیغات سوء بر ضد مسلمانان؛ گروه کاروان؛ پایان دفتر و نصیحت های من</h5>

اسناد و مدارک صبحی درباره ی بابیگری و بهائیگری

فضل‌الله مهتدی فرزند محمدحسن مهتدی  در سال ۱۲۷۶  خورشید در کاشان  به دنیا آمد از بهائیان کاشان که شرح زندگی خود را در «کتاب صبحی» و «پیام پدر» نوشته‌است و چنان‌که خود شرح می‌دهد، سالیان درازی را در قفقاز، عشق‌آباد، بخارا، سمرقند، تاشکند و مرو گذرانده و سپس به ایران آمده‌است. صبحی پس از خاتمه جنگ جهانی اول، برای دیدن عبدالبهاء از راه بادکوبه و استانبول و بیروت به حیفا رفت و کاتب عبدالبها شد.

دود ۱۲۹۵–۱۲۹۶ شمسی وی به میرزا مهدی اخوان صفا در سفر تبلیغی آئین بهایی در آذربایجان، قفقاز و آسیای مرکزی کمک نمود. به دنبال آن مدتی در عشق آباد زندگی کرد و سپس در سال ۱۲۹۸ به تهران بازگشت. در اواخر ۱۲۹۹ شمسی صبحی برای دیدار عبدالبهاء به حیفا رفت.  عبدالبهاء از او خواست که در حیفا بماند و دستیار دبیرخانه (کاتب) شود. وی به مدت دوسال در کنار چند منشی دیگر و دستیاران دبیرخانه در این سمت فعالیت کرد تا اینکه اعمال او باعث شد به خدمات وی خاتمه داده شود و عازم ایران گردد. چندی قبل از درگذشت عبدالبهاء در سال ۱۳۰۰ شمسی به ایران بازگشت در ایران بیش از یک بار از موسسات اداری بهایی سرپیچی کرده و با ابراز پشیمانی به جامعه بهائی برمی‌گشت و بلافاصله به مخالفت دوباره با همان موسسات می‌پرداخت

اگر چه صبحی در یک خانواده بهائی بزرگ شده بود اما تحت نفوذ عبدالحسین آیتی (آواره)، که از آئین بهائی بازگشته بود قرار گرفت. پدر صبحی سعی بسیار نمود که پسرش را از راهی که در پیش گرفته بود منصرف کند ولی به نتیجه نرسید.  صبحی همچنان به فعالیتهای خود علیه آئین بهائی ادامه می‌داد. او در اوج عصیانش نامه ای به بروجردی (مرجع تقلید) نوشت و از فعالیتهای گذشته خود به نفع آئین بهائی پوزش طلبیده توبه کرد. وی در این نامه با زبانی تند و زننده بر شوقی افندی و بیت العدل عمومی تاخت. او به‌شدت با رهبری شوقی افندی مخالفت داشت و این موضوع را در جامعه بهائی اعلان می‌کرد. از قزوین که به طهران آمد دیگر آن شوق و شور سابق را نداشت. در این اثنا با عبدالحسین آیتی که از آئین بهائی برکنار و به تشیع برگشته بود ملاقات می‌کرد که دوری او را از بهائیت شدت و سرعت بخشید. تا بالاخره از جامعهٔ بهائی برکنار شد  صبحی به مدت سه چهار سال از موسسات بهائی درخواست بازگشت به جامعه بهائی را کرد. اما چون از شرایط مقرر برای بازگشت اطاعت نکرد، درخواست او پذیرفته نشد

مهتدی در آبان ۱۳۴۱ در تهران بر اثر سرطان حنجره  در گذشت و در گورستان ظهیرالدوله تهران به خاک سپرده شد.

Born

Death

فضل الله صبحی مهتدی

فضل الله صبحی مهتدی

Born:

Death:

فضل الله صبحی مهتدی

Author Books