جامی از زلال کوثر

عذر تقصیر به پیشگاه فاطمه پیرامون شخصیت وجودی و مقام معنوی فاطمه‏ی مرضیه علیهاالسلام بسی کتاب‏ها نگاشته شده و فراوان سخن‏ها رانده شده است، اما گویا اگر هزاران برابر آن نیز از قلمرو ذهن و اندیشه‏ی بشر به درآید و صورت گفتار یا نوشتار پذیرد، باز قطره‏ای باشد از اقیانوس بی‏کرانه‏ی فضیلت‏های حضرتش. آری اوج اندیشه‏ی اندیشمندان عالم را در غواصی به ژرفنای اقیانوس ناکرانمند کوثر، جزء حیرانی و شیفتگی چاره‏ای نیست: وهم، به اوج قدس ناموس الاه، کی رسد؟ فهم که نعمت بانوی خلوت کبریا کند؟ مگر آنکه الهامات ویژه‏ی الهی یاری‏گر اندیشه‏ها و ناطقه‏ها گردد تا بتوان قطره‏ای روح‏فزا از زلال بی‏مثال کوثر چشید و بر کام تشنه‏ی جان‏ها چشانید: ناطقه‏ی مرا مگر روح قدس مدد کند تا که ثنای حضرت سیده‏ی نسا کند جایی که عارفی چون حضرت امام، با آن عظمت علمی و مقام معنوی‏اش، از درک حتی گوشه‏ای از مقامات حضرت زهرا علیهاالسلام اظهار عجز و ناتوانی می‏کند  [۳]   و قلمرو خیال و عقل بشر را بسی فروتر از قله‏ی قدر و منزلت حضرتش معرفی می‏نماید، از دیگران چه برخواهد آمد: آن‏جا که عقاب پر بریزد از پشه‏ی لاغری چه خیزد؟!